جهانیان همه گر منع من کنند از عشق

من آن کنم که خداوندگار فرماید

عشق

 

به دنیا هر کجا درد دلی بود

                       به هم کردند و عشق نام کردند

                                                                               

فرشته یک کودک

 

كودكي كه آمادۀ تولد بود، نزد خدا رفت و از او پرسيد:« مي گويند فردا شما مرا به زمين مي فرستيد. اما من به اين كوچكي و بدون هيچ كمكي چگونه مي توانم براي زندگي به آنجا بروم؟»
خداوند پاسخ داد :«ازميان بسياري از فرشتگان ، من يكي را براي تو در نظر گرفته ام. او در انتظار توست و از تو نگهداري خواهد كرد.»
اما كودك هنوز مطمئن نبود كه مي خواهد برود يا نه.
-اينجا در بهشت، من هيچ كاري جز خنديدن و آواز خواندن ندارم و اينها براي شادي من كافي هستند.
خداوند لبخند زد:« فرشتۀ تو برايت آواز خواهد خواند و هر روز به تو لبخند خواهد زد. تو عشق او را احساس خواهي كرد و شاد خواهي بود.»
كودك ادامه داد:« من چطور مي توانم بفهمم مردم چه مي گويند وقتي زبان آنها را نمي دانم؟»
خداوند او را نوازش كرد و گفت:« فرشتۀ تو ، زمزمه خواهد كرد و با دقت و صبوري به تو ياد خواهد دادكه چگونه صحبت كني.»
كودك با ناراحتي گفت:« وقتي مي خواهم با شما صحبت كنم، چه كنم؟»  
خداوند براي اين سؤال هم پاسخي داشت:« فرشته ات دستهايت را كنار هم مي گذارد و به تو ياد مي دهد كه چگونه دعا كني.» 
كودك سرش را برگرداند و پرسيد:« شنيده ام كه در زمين انسان هاي بدي هم زندگي ميكنند. چه كسي از من محافظت خواهد كرد؟»
- فرشته ات از تو محافظت خواهد كرد، حتي اگر به قيمت جانش تمام شود.
كودك با نگراني ادامه داد:« اما من هميشه به اين دليل كه ديگر نمي توانم شما را ببينم، ناراحت خواهم بود.» 
خداوند لبخند زد و گفت:« فرشته ات هميشه دربارۀ من با توصحبت خواهد كرد و به تو راه بازگشت نزد مرا خواهد آموخت،گرچه من همواره در كنار تو خواهم بود.»
در آن هنگام بهشت آرام بود، اما صداهايي از زمين شنيده مي شد.
كودك مي دانست كه بايد به زودي سفرش را آغاز كند. او به آرامي يك سؤال ديگر از خداوند پرسيد:«خدايا! اگر بايد همين حالا بروم، لطفأ نام فرشته ام را به من بگوييد.»

خداوند شانۀ او را نوازش كرد و پاسخ داد:«نام فرشته ات اهميتي ندارد. به راحتي مي تواني او را مادر صدا كني.» 

دوبیتیهای باباطاهر

 

نمیدانم دلم دیوانه کیست

                     کجا آواره و در خانه کیست

                                     نمیدونم دل سرگشته مو

                                                    اسیر نرگس مستانه کیست

 

---

      غم عشقت بیابان پرورم                             

                 فراقت مرغ بی بال و پرم کرد

                              بمو واجی صبوری کن صبوری

                                        صبوری طرفه خاکی بر سرم کرد

 

---

                 از دست دیده و دل هر دو فریاد

                                 که هرچه دیده بیند دل کند یاد

                                                    بسازم خنجری نیشش ز فولاد

                                                                       زنم بر دیده تا دل گردد آزاد

 

---

       خدایا داد از این دل داد از این دل

                            نگشتم یکزمان من شاد ازین دل

                                              چو فردا دادخواهان داد خواهند

                                                                     بر آرم من دو صد فریاد ازین دل

 

---

      محبت آتشی در جانم افروخت

                      که تا دامان محشر بایدم سوخت

                                                  عجب پیراهنی بهرم بریدی

                                                                  که خیاط اجل میبایدش دوخت

 

---

       مو آن دل داده یکتا پرستم

                      که جام شرک و خود بینی شکستم

                                                           منم طاهر که در بزم محبت

                                                                           محمد(ص) را کمینه چاکرستم

بخشش

 

دو دوست در بيابان همسفر بودند. در طول راه با هم دعوا كردند. يكي به ديگري سيلي زد. دوستي كه صورتش به شدت درد گرفته بود بدون هيچ حرفي روي شن نوشت: « امروز بهترين دوستم مرا سيلي زد».
آنها به راهشان ادامه دادند تا به چشمه اي رسيدند و تصميم گرفتند حمام كنند.
ناگهان دوست سيلي خورده به حال غرق شدن افتاد. اما دوستش او را نجات داد.
او بر روي سنگ نوشت:« امروز بهترين دوستم زندگيم را نجات داد .»
دوستي كه او را سيلي زده و نجات داده بود پرسيد:« چرا وقتي سيلي ات زدم ،بر روي شن و حالا بر روي سنگ نوشتي ؟» دوستش پاسخ داد :«وقتي دوستي تو را ناراحت مي كند بايد آن را بر روي شن بنويسي تا بادهاي بخشش آن را پاك كند. ولي وقتي به تو خوبي مي كند بايد آن را روي سنگ حك كني تا هيچ بادي آن را پاك نكند.»

فقر

 
روزي يك مرد ثروتمند، پسر بچه كوچكش را به يك ده برد تا به او نشان دهد مردمي كه در آنجا زندگي مي كنند چقدر فقير هستند. آنها يك روز و يك شب را در خانه محقر يك روستايي به سر بردند.
در راه بازگشت و در پايان سفر، مرد از پسرش پرسيد: «نظرت در مورد مسافرتمان چه بود؟»
پسر پاسخ داد: «عالي بود پدر!»
پدر پرسيد: «آيا به زندگي آنها توجه كردي؟»
پسر پاسخ داد: «فكر مي كنم!»
پدر پرسيد: «چه چيزي از اين سفر ياد گرفتي؟»
پسر كمي انديشيد و بعد به آرامي گفت: «فهميدم كه ما در خانه يك سگ داريم و آنها چهار تا. ما در حياطمان فانوسهاي تزئيني داريم و آنها ستارگان را دارند. حياط ما به ديوارهايش محدود مي شود اما باغ آنها بي انتهاست!»
در پايان حرفهاي پسر، زبان مرد بند آمده بود. پسر اضافه كرد: «متشكرم پدر كه به من نشان دادي ما واقعا چقدر فقير هستيم!»

 

از عشق چیزی جز عشق طلب نکنید

وقتی که عاشق می شوید

نگوئید خدا در قلب من است

بلکه بگوئید من در وجود خدا هستم

 

• بعضی سفارش ها را می شنویم و فراموش می کنیم
• بعضی سفارش ها یکی دوروزی در گوشمان می ماند و فراموش می کنیم
• بعضی سفارش ها را یکی دوهفته ای عمل می کنیم و فراموش می کنیم
• بعضی سفارش ها به سال می کشند
• فقط بعضی سفارش ها هستند که یک بار برای همیشه می آیند و جایی در اعماق روح باقی می مانند
• سفارش های حکیمانه علی (علیه السلام) درباره زندگی روزمره، شاید شبیه حرف های پدربزرگی باشد که پیراهن های بیشتری پاره کرده است ولی این شباهت فقط عده ای را گیج می کند
• همیشه مردمانی هستند که فرق این دو تا را باهم می فهمند
• (فرق می کند حرف از دهان چه کسی بیرون بیاید)
• و آنهایی که این را می دانند با آنهایی که نمی دانند مساوی نیستند